کردستانیان

X

کردستانیان

کرد و کردستان


	مفهوم عشق از استاد ديني پرسيدند عشق چيست؟ گفت:حرام است . از استاد هندسه پرسيدند عشق چيست؟ گفت:نقطه اي که حول نقطه ي قلب جوان ميگردد . از استاد تاريخ پرسيدن عشق چيست؟ گفت:سقوط سلسله ي قلب جوان . از استاد زبان پرسيدند عشق چيست؟ گفت:همپاي love است . از استاد ادبيات پرسيدند عشق چيست؟ گفت : محبت الهيات است . از استاد علوم پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عنصري هست که بدون اکسيژن مي سوزد . از استاد رياضي پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عددي هست که هرگز تنها نيست . از استاد فيزيک پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها آدم رباتي هست که قلب را به سوي خود مي کشد . از استاد انشا پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها موضوعي است که مي توان توصيفش کرد . از استاد قرآن پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها آيه اي است که در هيچ سوره اي وجود ندارد . از استاد ورزش پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها توپي هست که هرگز اوت نمي شود . از استاد زبان فارسي پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها کلمه اي هست که ماضي و مضارع ندارد . از استاد زيست پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها ميکروبي هست که از راه چشم وارد مي شود . از استاد شيمي پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها اسيدي هست که درون قلب اثر مي گذارد. از خودم پرسيدم عشق چيست؟گفتم ……………………. دوست دارم تا اخرین نفس عزیزم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه نوزدهم آبان 1386 \|


	عشق یعنی... عشق بيداد من باختن يعني لحظه عشق جان سرزمين يعني يعني زندگي پاک من عشق ليلي و قمار مجنون در عشق يعني ... شدن ساختن عشق دل صفا يعني كلبه وامق و يعني عذرا عشق شدن من عشق فرداي يعني كودك مسجد يعني الاقصي عشق من عشق آميختن افروختن يعني به هم عشق سوختن چشمهاي يكجا يعني كردن پر ز و غم دردهاي گريه خون/ درد بيشمار عشق من يعني الاسرار كلبه مخزن اسرار يعني عشق \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه نوزدهم آبان 1386 \|


	پری دریاها هميشه من چشم به راهتم زنده هستم با خاطراتم تا مي خوابم ، خوابتو مي بينم زود بيا كه تنها ترينم چگونه فراموش كنم تو را كه از خرابه هاي بي كسي به قصه سپيد عشق هدايتم كردي ؟! وقتي گريه ميكني غم هايت به من منتقل ميشود و چه شيرين است فاصله گرفتن از غم و اندوه تو در متن زيبا ترين واژه ها ميدرخشي و تنها تو جاي واژه هاي گمشده ام را ميداني ، آفتاب از كدامين افق خواهد تابيد ... اي پري درياها !!! مرا در جزيره تنهايي ات رها مكن كه من بي تو خواهم مرد ............. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 \|


	بوسه یعنی...... بوسه يعنی وصل شيرين دو لب بوسه يعنی خلسه در اعماق شب بوسه يعنی مستی از مشروب عشق بوسه يعنی آتش و گرمای تب بوسه يعنی لذت از دلدادگی لذت از شب لذت از دیوانگی بوسه يعنی حس طعم خوب عشق طعم شيرينی به رنگ سادگی بوسه آغازی برای ما شدن لحظه ای با دلبری تنها شدن بوسه سرفصل کتاب عاشقی بوسه رمز وارد دلها شدن بوسه آتش می زند بر جسم و جان بوسه يعنی عشق من , با من بمان شرم در دلدادگی بی معنی است بوسه بر می دارد اين شرم از ميان طعم شيرين عسل از بوسه است پاسخ هر بوسه ای يک بوسه است بهترين هديه پس از يک انتظار بشنويد از من فقط يک بوسه است بوسه را تکرار می بايد نمود بوسه يعنی عشق و آواز و سرود بوسه يعنی وصل جانها از دولب بوسه يعنی پر زدن , يعنی صعود \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386 \|


	عشق… عشق را با هيچ تصويري نميتوان نشان داد ...ولي همه تصويري از عشق در ذهن خود دارند وزآن خوشتر وزآن بهتر نباشد دمي كه مي رسد ياري به ياري چه خوش باشد كه بعد از انتظاري به اميدي رسد اميدواري عشق از هر گل سرخي دلپذير تر است ، اما خارهاي آن قلب تو را عميق تر از هر خاري سوراخ مي كند فقط موجهای دریا هستند که عاشقن آره فقط اونا هستن با اینکه میدونن اگر برسن به ساحل میمیرن بازم بیقرار رسیدن * براي عشق تمنا كن ولي خار نشو براي عشق قبول كن ولي غرورت رااز دست نده براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذارپروانه ببينه براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن. براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير براي عشق وصال كن ولي فرار نكن براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن براي عشق بمير ولي كسي رو نكش براي عشق خودت باش ولي خوب باش * عشق نمي پرسه تو کي هستي؟ عشق فقط ميگه: تو ماله مني . عشق نمي پرسه اهل کجايي؟ فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟ فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته . عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟ فقط ميگه: هميشه با مني . عشق نمي پرسه دوستم داري؟ فقط ميگه: دوستت دارم عشق تنها مرضي است كه بيمار از آن لذت ميبرد ..... اگر در قلبتان عشق باشد٬ می توانيد هر روز معجزه کنيد * عشق،عشق مي آفريند. عشق زندگي مي آفريند. زندگي رنج به همراه دارد. رنج دلشوره مي آفريند دلشوره جرات مي بخشد. جرات اعتماد به همراه دارد. اعتماد اميد مي آفريند. اميد زندگي مي بخشد زندگي عشق مي آفريند. عشق عشق مي آفريند. بهتر است غرورتان را به خاطر کسی که دوستش دارید از دست بدهید،تا اینکه او را به خاطر غرورتان از دست بدهید * * عاشق هر که هستید ، با وفاداری به او عشق بورزید * \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 \|


	همه درویش همه عارف جای عاشق پس کجاست؟ من دیگه خسته شدم... بسکه چشام بارونییه پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه من دیگه بسه برام تحمل این همه غم بسه جنگ بی ثمر برای هر زیاد و کم وقتی فایده ای نداره..... غصه خوردن واسه چی واسه عشقهای تو خالی .....ساده مردن واسه چی نمی خوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم نمی خوام گناه بی عشقی بیفته گردنم نمی خوام در بدر پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود کمو خالی و پر افاده شم وایسا دنیا وایسا دنیا من می خوام پیاده شم...... همه حرف خوب می زنن اما کی خوبه این وسط؟ بد و خوبش با شما ما که رسیدیم ته خط قربونت برم خدا چقدر قریبی رو زمین آره دنیا ما نخواستیم دلو با خودت نبین نمی خوام در بدر پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود کمو خالی و پر افاده شم وایسا دنیا وایسا دنیا من می خوام پیاده شم...... این همه چرخیدیو چرخوندی آخرش چی شد؟ اون بلیط شانس داره بگو قسمت کی شد؟ همه درویش همه عارف جای عاشق پس کجاست؟ این همه طلسم ...... جای خوش تو کجاست ....؟ نمی خوام در بدر پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود کمو خالی و پر افاده شم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 \|


	من همونم که می سازم قصر رویاها اسمون ارزو تو چرا بی ستاره کردی هر چی که نامه نوشتم چرا رفتی پاره کردی من همونم که می سازم قصر رویاها تو اشکای سرختو پاک کن کم نکن دعا تو \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 \|


	براي عشق تمنا کن ولي خار نشو براي عشق تمنا کن ولي خار نشو براي عشق گريه کن ولي به کسي نگو براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشکن براي عشق جون خودتو بده ولي جون کسي رو نگير براي عشق وصال کن ولي فرار نکن براي عشق زندگي کن ولي عاشقونه زندگي کن براي عشق بمير ولي کسي رو نکش \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 \|


	به روی صفحه ی دل می نشینی تو با یک جرعه از دریای یادت میان باغ قلبم جا گرفتی تو با یک انعکاس نقره ای رنگ مجال ناز از رعنا گرفتی تو چون یک هدیه فیروزه ای رنگ مرا بر قایق رویا نشاندی با یک لطف،یک لبخند ساده مرا به سرزمین عشق خواندی تو دیوار میان قلب ها را به رسم آسمانی ها شکستی وچون حسی غریب و واژه ای سرخ میان دفتر روحم نشستی تو دریایی ترین ترسیم یک موج تو تنها جاده ی دل تا خدایی تو مثل نغمه ی موزون بارون به روی اطلسی ها نازنینی وتا وقتی که روحم مال اینجاست به روی صفحه ی دل می نشینی \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 \|


	میان من وتو در دلم آرزوی آمدنت می میرد.................... و میان من و تو فاصله جا میگیرد............... من در این دشت جنون تنهایم...................... من از این فاصله ها بیزارم......................... و دراین گستره فاصله ها می میرم................ من میان شب و روز................................... در تن خشک زمین..................................... من میان صحرا......................................... و میان جنگل............................................. همه جا یکه و تنها..................................... خسته از جور زمان.................................... با تنی خورده به جان زخمی چند..................... میزنم بانگ که وای.................................... هستی ام رفته بباد...................................... ضجه ام را که شنید ؟.................................. جای دل ، تنگ تر از مشت من است................ قصه آمدنت باد هواست................................ با تو بودن دگرم چون رویاست....................... نفسم می گیرد............................................ می گشایم نفسی پنجره را............................. تا تمامیت تن خود را به هوا بسپارم................ \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	نگاه تو... مي توني نگا هم نكني ولي نمي توني جلو چشما مو بگيري مي توني بگي دوست ندارم ولي نمي توني بگي دوسم نداشته باش مي توني بگي از پيشم برو ولي نمي توني بگي دنبا لم نيا پس من نگا هت مي كنم دوست دارم و تا ابد دنبا لتم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	براي عشق تمنا کن ولي خار نشو براي عشق تمنا کن ولي خار نشو براي عشق گريه کن ولي به کسي نگو براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشکن براي عشق جون خودتو بده ولي جون کسي رو نگير براي عشق وصال کن ولي فرار نکن براي عشق زندگي کن ولي عاشقونه زندگي کن براي عشق بمير ولي کسي رو نکش \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	من همونم که می سازم قصر رویاها اسمون ارزو تو چرا بی ستاره کردی هر چی که نامه نوشتم چرا رفتی پاره کردی من همونم که می سازم قصر رویاها تو اشکای سرختو پاک کن کم نکن دعا تو \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	گریه کن گریه قشنگه گریه کن / گریه قشنگه / گریه سهم دل تنگه / گریه کن گریه غروبه/ مرهم این راه دوره / سر بده آواز هق هق / خالی کن دلی که تنگه / گریه کن گریه قشنگه گریه/ قشنگه گریه سهم دل تنگه / گریه کن گریه قشنگه / بزار پروانه احساس / دل تو بغل بگیره / بغض کهنه رو رها کن / تا دلت نفس بگیره نکنه تنها بمونی / بده غصه ها به دوزی / تا بشی مثل ستاره / تو دل شب ها بسوزی / گریه کن گریه قشنگه/ گریه سهم دل تنگه \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	عشق یعنی مرگ... گفته بودم عشق یعنی مرگ دور از دسترس ای خدا ویرانه گشته این دلم اکنون به فریادم برس خانه ام سرد است و جام می دگر لبریز نیست فکر و ذکرم گشته آن یار پریشان حال و بس نه کلامی نه سلامی نه صدایی نامه ای دیگر از او کم شده افکار پر شور و هوس فکر و ذکرش بودم و او هم همه افکار من خرمن عشقم بسوزاند آدم بی نام و کس شاید این هم قسمت ما بوده از روز ازل باز گویم عشق یعنی مرگ دور از دسترس \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	یکی را دوست می دارم ولی افسوس او هرگز نمی داند نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من که او را دوست می دارم ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	دلم تنگه این روزا دلم تنگه دلم پر میزنه واسه دیدنت واسه اون حرف زدنت واسه اون نوازش کردنت واسه همه جیز خیلی بده آدم یکیو دوست داشته باشه و نتونه نوازشش کنه نتونه یه دل سیر نیگاش کنه نتونه با تمام وجود گرماشو احساس کنه میگن لذت عشق با دوریشه با ندیدنشه میگن بی تو بودن را برای با تو بودن می خوام اما من اینو نمی خوام چون میدونم واسه ی ما با تو بودنی وجود نداره جون سرنوشت ما رو مثه دوتا خط موازی کرده شاید تا آخر کنار هم باشیم اما بهم رسیدنی نداره بخدا دیگه دارم میبرم خدایا تو که دوریو میدی صبرشم بده خدایا خودت کمکم کن \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	عشق کاغذی \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	انتظار تو امتداد سرنوشت كي بودكه ازتومي نوشت زندگي من و تو رو با غم وغصه مي سرشت با اين همه گناه و درد كي ميره آخرش بهشت ببين ، ببين كه دست من هر جا رسيد از تو نوشت ميون جاده ها هنوز رد مسافرا بجاست تو شهر تو غريبه ام غريبه اي كه بي صدااست نفس ميخوام،نفس ميخوام تو رو يه هم نفس ميخوام تو شب انتظار تو براي دل قفس ميخوام اگه تو باشي پيش من سوته دلاي در به در دوباره خورشيد مي كشن روي شقايق بي سحر سحر مياد شب سر ميشه دراي بسته وا ميشه بهار مياد تو باغمون بركه ي من دريا ميش منو ببر ، منو ببر بريم يه جاي بي خطر يه جا كه از تو بشنوم بگي برام گريه بخر بگو ، بگو به من بگو كه من نشستم پشت در بگو كه شعرم پر بشه از آدماي بي خبر سوته دلاي در به در دوباره خورشيد مي كشن روي شقايق بي سحر نفس ميخوام،نفس ميخوام تو رو يه هم نفس ميخوام تو شب انتظار تو براي دل قفس ميخوام \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	خاتون من خاتون شبای شعرم چشات آغاز شکفتن.. - مخمل شب رنگ موهات، جای امنی واسه خفتن.. - خاطرت خيلی عزيزه واسه اين هميشه تنها.. - هرم آغوش بزرگت مثل خورشيد توی شبها.. - تو غنيمت بزرگی توی این قحطی عاشق.. - تويی داغ عاشقانه رو تن سرخ شقايق.. - اگر عشق با شکوهم واسه قلب تو حقيره.. - بگو تا هرچی دارم پيش پای تو بميره .. - بگو تا برات بيارم، هرچی تو دنياست.. - بگو تا برات بميرم ، مثل تشنه که تو درياست.. - خاتون شبای شعرم چشات آغاز شکفتن.. - مخمل شب رنگ موهات، جای امنی واسه خفتن... \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	بیا بیا دوستت دارم بیا دست به گریبانم بیا زندگی بی رحم زارم کرده تا عشقی به دامان است بیا عشق من دنیا چه تار است بی تو ای روح و روانم روزگار تیره و عشقم به درگاهت بیا آه ای زیباترینم فاتح قلب برینم قلب و جانم به فدایت تا که جانی در بدن هستم بیا \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	با من باش در انزوایی که تو را عاشقانه در بر دارم و حرارت وجودت را چون شیره ی گیاهی جادویی می مکم و همه ی پیکر بی مثالت را درمی نوردم از پیشانی تا لبانت و از سینه تا نک انگشتانت و رشته رشته ی گیسوانت را چون طنابی در دست می گیرم تا از آن به قله ی وجودت فایق آیم و تو را در آغوش کشم چون جلبکی که سنگ را و رودخانه ای که دره را و آبشاری که آسمان را تا از آنجا دری به سویم گشوده شود دری به بهشت که با تو رنگ می گیرد و بی تو به جهنمی سوزان بدل می شود با من باش چون خورشید در امتداد روز و مهتاب در دل شب و داروک در میانه ی برکه و پرنده بر فراز ابر و خرمالو در اوج درخت با من باش تا فتح شعر که عاشقانه ترین غنایمم را نثار تو کنم و زیباترین آوازهایم را برای تو سر دهم و مدهوش کننده ترین سازهایم را برای تو به صدا درآورم عشق من، دلبر کوچک من، محبوبم. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	دیدار گفتم که دلم در پی دیدار تو بی تاب گفتا تو ندانی که من هستم و تو در خواب گفتم که چرا چشم من عاشق بیمار بیگانه بماند ز رخ همچو تو مهتاب؟ گفتا که سخن بس که دگر هیچ نگویم این راز بماند زپس پرده آفتاب گفتم که برو دست علی پشت و پناهت گفتا که بمانید به دیدار چو بی تاب \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	درس عشق اگه قرار باشه یه روز ریاضی رو درس بدم، به دانش آموزام یاد میدم که فقط عشق و محبت است که می توان جمع کرد و فراق و بدی ها را کم. اگر یه روز معلم تاریخ شدم واسه اونها قصه لیلی و مجنون تعریف می کنم و قصه فرهاد و شیرین. اگر معلم جغرافی شدم مکان تجمع عشق که همان قلب است، خوش آب و هواترین مکان موجود اعلام می کنم. اگر خواستم به دانش آموزام دیکته بگم، یه دیکته عاشقانه می گم. اگه معلم ادبیات فارسی شدم، اولین کلمه ای را که معنی می کنم عشق هست. اگه معلم دینی شدم، عشق به دانش آموزام می گفتم که خدا چقدر عاشق بنده هاش هست. و اگه یه روز مبلغ عشق شدم، عشق و آنچنان توصیف می کنم که همه عاشق بشن. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	منو ببخش ... اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش اگه تویی اون که فقط دلم می خواد منو ببخش منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو میشمارم منو ببخش اگه بهت خیلی می گم دوست دارم منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش اگه تویی اون که فقط دلم می خواد منو ببخش منو ببخش اگه واسه چشای تو خیلی کمم تو یه فرشته ای و من اگه فقط یه آدمم منو ببخش اگه برات میمیرم و زنده می شم اگه با دیوونگی هام پیش تو شرمنده می شم منو ببخش اگه همش میسپارمت دست خدا اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما منو ببخش من نمی خوام تو رو به ماه نشون بدم نشونیتو نه به شب و نه دست آسمون بدم منو ببخش اگه می خوام تو رو فقط مال خودم ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم اگه تورو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش اگه تویی اون که فقط دلم می خواد منو ببخش ... \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	حرف اخر..... برای آخرین بار می خوام ببینمت یک بار با این که ندارم حرفی اما فقط این بار برای آخرین بار می خوام نگاه کنم من تو چشمات با این که ندونستی اما منم مست اون چشمات برای آخرین بار دستامو بزارم تو دستات مست و عاشقونه پاک کنم من سیل اون اشکات برای آخرین بار سرتو بذار رو سینم شاید که این بار نباشه آخرین بار شاید که این بار بشه اولین بار \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه شانزدهم مهر 1386 \|


	ای کاش.... *کاش آن روز* *نگاهم.نگاه جادویی ات را زیارت نمی کرد* *یا دلم خودش را در قفس چشمانت زندانی نمی کرد.* *شکوفه ی رویایی ترین نگاه دنیا ازآن تو بود و من از آن روزشدم* *آواره ی شهر غربت چشم ها یت* *می دانم هیچ کس شبیه من .جادوی نگاهت نشد.* *دریای دلم طوفانی شد.و امواج تنها برای دیدن نگاهت* *مرا مسافر شهر انتظار کرد* *کاش آن روز سایه احساس روشن دلم* *خودش را به نقاشی چشمانت نمی سپرد* *تا برای همیشه اسیر سرزمین بی وفایی عشق نشود.* \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه چهاردهم مهر 1386 \|


	حرف اخر..... برای آخرین بار می خوام ببینمت یک بار با این که ندارم حرفی اما فقط این بار برای آخرین بار می خوام نگاه کنم من تو چشمات با این که ندونستی اما منم مست اون چشمات برای آخرین بار دستامو بزارم تو دستات مست و عاشقونه پاک کنم من سیل اون اشکات برای آخرین بار سرتو بذار رو سینم شاید که این بار نباشه آخرین بار شاید که این بار بشه اولین بار \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه چهاردهم مهر 1386 \|


	ای کاش... کاش یکی بود ، یکی نبود اول قصه ما نبود کاش که اصلا چیزی به نام ای کاش نبود کاش که می شد این همه ریا کاری نبود کاش که می شد این همه بی وفایی نبود کاش که ارزش آدما به ظاهراشون نبود کاش که عشق و صفا فقط به خاطر تظاهر نبود کاش که می شد همه صاف و صادق می بودن کاش که می شد همه تو عشقاشون بی ریا می بودن کاش که این همه عشقهای ریاکارانه نبود کاش که این همه دروغ به خاطر خودنمایی نبود \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه چهاردهم مهر 1386 \|


	دوست دارم..... دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه چهاردهم مهر 1386 \|


	نمیدانم نمیدانم که چرا دلم اینقده بی طاقت شده نمیدانم که چرا قلبهاهمه از جنس سنگ شده نمیدانم که چراعشقها اینقده کم رنگ شده نمیدانم که چرا اشکهام مثل یه گوله یخ شده نمیدانم که چرا ، دنیا یهو پراز نیرنگ شده نمیدانم ، نمیدانم ، نمیدانم ، نمیدانم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه هشتم مهر 1386 \|


	.....یادش بخیر..... یاد قدیما بخیر اون قدیم ، قدیما که عشق حرمتی داشت عشق و صفا و معرفت ، قیمتی داشت یاد قدیما بخیر اون قدیمایی که ، دروغ گناه داشت نه طوری که این روزا رواج داشت یاد قدیما بخیر که دل دادن و دل بستن صفایی داشت پاکی و صداقت بین عاشقا ارزشی داشت یاد قدیما بخیر که عاشقا دنبال فرصت نبودن فکر گرفتن قنیمت از دیگری نبودن یاد قدیما بخیر که یکدلی و یکرنگی هوایی داشت گذشت و فداکاری تو دلها نوری داشت یاد قدیما بخیر که قول عاشقا ، قول بود حرفهاشون ، تو دلشون سندی داشت یاد قدیما بخیر اون قدیمایی که هوا و هوس ، جایی تو دل عاشقا نداشت یاد قدیما بخیر اون قدیمهایی که دل عاشقا کاغذی نبود همه چیزشون معامله با پول و ثروت نبود \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه هشتم مهر 1386 \|


	...ندانستنی...... مي دونم فراموشم كرده ،نمي دونم فراموشش كنم يا نه؟ شعله ي عشقش را تو دلم خاموشش كنم يا نه؟ چقدر يواش و بي صدا به خوابم پا گذاشت، مي ترسيد از خواب بپرم فكر كردم اگه مي دونست چقدر دوستش دارم و چقدر خوشحالم مي كنه اينطور آروم نمي اومد ولي اون پيشم نيومد و فقط از خوابم گذر كرد دنبالش كردم و ديدم كه به خواب پسري رفت و او را در آغوش كشيد ناخودآگاه چشمانم بسته شد ، خارج شدم و چشم بسته در روياها گم شدم كمكم كنيد ، يه نفر دستم را بگيرد راه بيداري را پيدا نمي كنم يكي بيدارم كند كابوس ولم نمي كند من خودم را گم كرده ام لطفا به من بگوييد كه اون فقط يه كابوس بود و بس \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه هفتم مهر 1386 \|


	.....حرف دلم........ خلقت من در جهان یک وصلۀ ناجور بود من که خود راضی به این خلقت نبودم ، زور بود؟ خلق ازمن درعذاب و من خود از کردار خویش، ازعذاب خلق و من یارب ، چه ات منظور بود؟ حاصلی ای دهر ازمن غیر شرِّ وشور نیست. مقصدت از خلقت من ، سیر شرّوشور بود؟ ذات من معلوم بودت نیست مرغوب. از چه ام، آفریدستی٬زبانم لال٬چشمت کور بود؟ ای چه خوش بود چشم می پوشیدی از تکوین من، فرض می کردی که ناقص، خلقت یک مور بود. ای طبیعت گر نبودم من، جهانت عیب داشت؟ ای فلک گر من نمیزادی، اجاقت کور بود؟ قصد تو از خلقت من ، خود یقین دارم فقط، دیدن هر روز یک گون رنج جور واجور بود. گر نبودی تابش استارهء من در سپهر، تیر و بهرام و خور و کیوان و مه بی نور بود؟ راست گویم ،نیست جز این علت تکوین من، قالبی لازم برای ساحت یک گور بود. آفریدن مردمی را بهر گور اندر عذاب، گر خدائی هست ز انصاف خدائی دور بود. گر من اندر جای تو بودم امیر کائنات، هر کسی از بهر کار بهتری ماءمور بود. آنکه نتواند به نیکی پاس هر مخلوق داد، از چه کرد این آفرینش را٬مگر مجبور بود؟ \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	شناختن عشق شناختن عشق تو از جنس نوری تو را می شناسم شمیم حضوری تو را می شناسم تو از جنس باران تو از جنس دریا تو عشقی تو شوری تو را می شناسم برای گذشتن از احساس پوچی تو رمز عبوری تو را می شناسم همیشه برای غم و غصه هایم تو سنگ صبوری تو را می شناسم تو از وسعت سبز آئينه هايي تو از جنس نوری تو را می شناسم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	خواستن تو می بوسمت ، که داغ بهشت خدا شوم می خواهم از تو ... تا نفسی تازه تر کنم مثل دریچه باز به سمت تو وا شوم آغوش می کشم به خودم می فشارمت تا بوی گل بگیرم و ... از خود رها شوم زل میزنم به مخملی سرخ گونه هات تا شاعر تغزل شرم و حیا شوم با حس یک پرنده به لب هات می رسم شاید که با جهان دگر آشنا شوم اما چقدر دلخوشی خواب ها کم است باید دوباره از سر این شاخه پا شوم این بار هم مطابق معمول هرشبی آخر چقدر مسخره ی خواب ها شوم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	دوستم داشته باش دوستم داشته باش دوستم داشته باش بادها دل تنگ اند دست ها بیهوده چشم ها بی رنگند دوستم داشته باش شهر ها می لرزند برگ ها می سوزند یاد ها می گندند باز شو تا پرواز سبز باش با اواز اشتی کن با رنگ عشق بازی با ساز دوستم داشته باش سیب ها خشکیده یاس ها پوسیده شیر هم ترسیده دوستم داشته باش ابرها در راهند دوستت دارم ها چه کوتاه اند اه چه کوتاه اند دوستت خواهم داشت بیشتر از باران گرمتر از لبخند داغ چون تابستان دوستت خواهم داشت شادتر خواهم شد ناب تر بارور خواهم شد دوستم داشته باش برگ را باور کن افتابی تر شو دوستم داشته باش ابرها در راهند دوستت دارم ها اه چه کوتاه اند اه چه کوتاه اند خواب دیدم در خواب اب ابی تر بود روز پر سوز نبود زخم شرم اور نبود خواب دیدم در تو رود در تب می سوخت نور گیسو می بافت باغچه گل می بافت دوستم داشته باش عطرها در راه اند اه دوستت دارم ها چه کوتاه اند چه کوتاه اند کلمات از من میگریزند و من در اندوه ناب ترین ونایاب ترین واژگانی که به قهر از لای انگشتان یخ زده واز دشت حافظه ام گریختند در غربتی تلخ هاهای گریه می کنم اما کسی را مجال دیدن گریه من نیست من با خویش و بدون حضور همه هست که می گریم بر زخم هایی که بر بال احساس خویش زده ام بر فرصت های نابی که از کف داده ام وبر گریزی که کلمات از من داشته اند! تصویر پشت تصویر خیال روی خیال تلی از تصویر وخیال را می طلبم دشتی سرشار از کلماتی و دریایی لبریز از معانی بدیع را کلماتی با چنان باری سنگین از محتوی که بتوا نند ثقل شیدایی مرا تاب اورند که مرا بال و پر پرواز دهند که بتوانم پله پله بر انها رو به ملکوت بروم که بتوانم بر انها جاری شوم تنها در جاری شدن است که من معنی می دهم ....باید بروم بودن گیاه تلخ فرسودن است و رفتن چشمه زاییده بالیدن است باید راه بیفتم فردا سپیده دمان حرکت خواهم کرد اه چه کسی را خواهی کشید که گلبرگ های عاطفه های گم شده ات سرشار از طراوت یاد های من اند وخوب که بیندیشی خواهی دید که من هنوز هم بوی عشق می دهم بوی اندیشیدن بوی نوشتن بوی جاری شدن من در نوشتن باید جاری شوم ! وعشق را در سنگلاخ سینه روزگار باید بپرورانم! \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	من کیستم؟ من کیستم؟ آن شکسته، رفته زیاد تک درختی که برگ وبارش نیست پای در گل، اسیر طوفان ها آن خزانی که نوبهارش نیست ورقی پاره از کتاب زمان قصه ای ناتمام وتلخ آغاز اشک سردی چکیده بر خاک نغمه هایی شکسته در دل ساز تو که بودی؟ همه بهار، بهار در نگاهت شراب هستی سوز از کجا آمدی؟ که چشم تو شد در شب، قلب من طلیعه نور در رگت خون زندگی جاری تنت از شوق وآرزو لبریز تو طلوع ومن آن غروب سیاه تو سراپا شکوفه من پاییز عشق را شنیده بودی هیچ! شوره زاری که گل در آن رویید؟ یاد شبهای تیره آخر ماه دلی افسرده، روشنی جویید؟ تو که بودی؟ تو که شوره زار دلم با تو سرشار برف وباران شد کاسه خشک چشمهایم باز تازه شد اشک چشمه ساران سبز گشتم زتو جوانه زدم با تو گل کردم وبهار شدم هر رگم جوی خون جاری شد پر شدم پر زانتظارشدم وای بر من چرا ندانستم به وفای گل اعتباری نیست شاخه ای را نچیده، می بینم در کفم غیر نیش خاری نیست عشق را چنان نسیم سحر تو گذشتی چه ساده زآنچه که بود من بجا مانده یکه وتنها می گریزم دگر زبود ونبود بی من آری، تو خفته ای آرام گر چه من لحظه ای نیاسودم چه کنم رسم عاشقی این است چشم من کور عاشقت بودم بعد از این می گریزم از هستی به جهان نیز دل نمی بندم ای همه شادمانیم از تو بی تو هرگز دگر نمی خندم آه اینک تو ای رطیل سیاه وقت رفتن کنار خانه بمان تا ببینی چگونه می میرم لحظه ای هم به این بهانه بمان صبرکن، صبرکن زباغ دلم گل شادی بچین وبعد برو ایکه زهر تو سوخت جان مرا مردنم را ببین وبعد برو.... ... ....... \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	مینویسم می نویسم برای وجودم وجودی که هنوز تکرار آسمان در چشمش، جرعه ای از دریا در دستش و تبسمی زیبا و مهری با شکوه در معبد ارغوانی قلبش جاریست می نویسم برای عزیزی که قلبش با قلبم، وجودش وجودم و عشق او عشق من است يك بار ديگر بگذار بي ادعا اقرار كنم كه دلم برايت تنگ ميشود. وقتي دوري از من، به آرزوهاي خفته ام مي انديشم، به فرسنگها فاصله بين من و تو، به آينده و امروز... باز كن پنجره را... خواهي ديد كه پرنده، آسمان باراني را ميفهمد. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	....راز دلم..... دلمو بردي باز از نو ديگه چي‌ مي‌خواي دار و ندارم مال تو ديگه چي مي خواي برو بذار بسوزم با بي‌ كسي‌هام برو بذار بمونم بادلواپسي‌هام هيچي نپرس فقط برو ولي فراموشم نكن شمعم و آتيشم بپا برو و خاموشم نكن اگه يه روز ورق زدي دفتر خاطراتتو يادت بياد برگ منو ميشينه چشم به راه تو آره برو ولي بدون اينجا يكي مي‌مرد برات باور نكردي عشقشو اگه قسم مي‌خورد برات مي‌ري برو ولي فقط اينو يادت باشه عزيز اشك زلالتو جلو چشم غريبه‌ها نريز \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	غریبه غریبه دلت گرفته میدونم همه دنیات یه سرابه تن تو تشنه تر از خاک کویر توی سینت پره آهه میدونم... غریبه ای سوخته خورشید عشق تار و پود تو گسسته میون غنچه پاک قلب تو خنجر رفیق نشسته می دونم... غریبه به اشک سرخ تو قسم درد عشق منو تو دردی حقیره ببین اون کنج خرابه های شهرو که داره کودکی از سرما میمیره غریبه اون ور دنیا رو نگاه کن جنگ و خون ه و نفس مرغی اسیره میرسه از گرد راه گوله سربی نه فقط عشق حتی دنیا رو میگیره غریبه دلت گرفته میدونم با تو تا غروب غمها میمونم دیگه بسه نذار از آوارگی ها بخونم غریبه زندگی سخته , آره سخته اما خوب باید شکستو دم نزد باید از زهر صبوری سر کشید به شراب سرخ کینه لب نزد \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	تا نگی..... تا نگی منم دوست دارم تا نگی بیا پیشم تا نگی بی تو نمیشه من زندانیم باور کن جز حقیقت چیزی بیش نیست فریاد می زنم دوست دارم فریاد می زنم عاشقتم اره من بی تو کم می یارم بی تو چیزی بیش نیستم اره من التماس میکنم اره من به پات افتادم چه کنم عاشقت هستم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در یکشنبه یکم مهر 1386 \|


	زندگی چیست؟ زندگی آفتابی ست که می کند طلوع زندگی راهی ست که میشود شروع زندگی بادی ست که می کند عبور زندگی کوهی ست که می کند غرور زندگی رودی ست که می کند خروش زندگی بلبلی ست که می کند سکوت زندگی نم نم باران خوشی ست زندگی سیل عظیم ناخوشی ست زندگی شکوفه های نو بهار زندگی مسافره یا تک سوار زندگی با خودش سایه ی امیدُ داره اما اَفسوس با خودش نا امیدیُ میاره زندگی ترانه های بی اساس زندگی عطر خوش سبزه و یاس زندگی شروع یک راه غریب زندگی سفر به یک راه عجیب زندگی لحظه ی با تو بودنه زندگی همیشه با تو موندنه زندگی همیشه با ترس و هراس زندگی همیشه جون سپردن و شکستنه زندگی راز بزرگ خلقته زندگی شعار بی تو بودنه زندگی قلب یه دنیای بزرگ زندگی برای من گسسته \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه سی و یکم شهریور 1386 \|


	عشق یعنی...... عشق يعني سكوت لبهايم عشق يعني مرگ بيان شاعر عشق يعني جستجوي چشمان نوجواني عشق يعني همين يك ، دو قدم تا سكوت عشق يعني مفهوم همين ژاله سبز عشق يعني قلم برداري دست را آزاد كني و چشمها را بسته رنگها را در اختيار روحت بگذاري تا با معنا لمس كند شايد آسماني سبز ساخت خورشيدي آبي و صخره هايي نرم تر از روياها من اگر من باشد تبسم خدا يعني عشق من اگر خود باشم خشم ابليس يعني عشق من اگر من باشم و براي من عاشق شوم عشق يعني همين عشق يعني صحبت چلچله ها را سخت نداني با گلبرگ شبو دوستانه صحبتي شبانه كني عشق يعني قطرات باران را ببوسي عشق يعني زيبا ببيني كه اگر بيننده باشي نعش هفت سال پوسيده ، يعني تجسم زيبايي عشق يعني همين كه هست را ببيني در همين كه هست همين ، كه هست .... خورشيد را ببوسي تا لبهايت زلال شود شبنم را در آغوش بكشي تا قلبت شعور پيدا كند ذهنت را با نسيم صبح از غبار فهم ، نا فهم زمانه پاك كني عشق يعني باور كني شايد امسال بهار تا زمستان باقي بماند كه اگر خود باشي عشق يعني بي انتهايي وقتي كه افق تير رس چشم تو باشد راه بي معناست من همونم كه هميشه غم و غصه اش بي شماره اون يكه تنها ترينه حتي سايه هم نداره \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه سی و یکم شهریور 1386 \|


	امشب از اون شباست که دل هوای با تو بودن کرده امشب از اون شباست که دل هوای با تو بودن کرده به هر کنج دیوار که خیره می شم، یاد تو درد دلم تازه کرده امشب از اون شباست که می خوام سر رو سینم بزاری برات اینقدر لالایی بگم تا چشمهای ناز تو، رو پَر خواب بزاری امشب می خوام لب رو لبات بذارم با هر بوسه از لبات یه دنیا عمر تازه بگیرم امشب می خوام تا دم صبح چشم به نگاهت بدوزم شاید که بشه از هر نگات یه نشون تازه از عشقت بگیرم امشب می خوام تا دم صبح سر رو سینت بذارم با شنیدن صدای قلبت مست و شیدا شم و تاریکی شبمو پشت سر بذارم \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در شنبه سی و یکم شهریور 1386 \|


	شهرعشق... درشهرعشق قدم ميزدم گذرم افتادبه قبرستان عاشقان خيلي تعجب کردم تاچشم کارمي کردقبربودپيش خودم گفتم يعني اين قدرقلب شکسته وجودداره؟يکدفعه متوجه قلبي شدم که تازه خاک شده بودجلورفتم برگهاي روي قبرراکنارزدم که براش دعاکنم واي چي ميديدم باورم نميشه اون قلبه همون کسيه که چندساله پيش دله منو شکسته بود(ازهردست بدي ازهمون دست ميگيري. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 \|


	چگونه تو رو فراموش كنم... زندگی به من آموخت كه چگونه گریه كنم اما گریه به من نیاموخت كه چگونه زندگی كنم.....تو نیز به من آموختی چگونه دوست بدارم اما به من نیا موختي كه چگونه تو رو فراموش كنم. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 \|


	براي دشمنانت، کوره را آنقدر داغ مکن که حرارتش خودت را هم بسوزاند! \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 \|


	بی وفایی... زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد. با وفاترين دوست به مرور زمان بي وفا شد. اين پرپر شدن از گل نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است. \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 \|


	کهنه فروش و قلب شکسته: کهنه فروش داد ميزنه چراغ شکسته ميخريم .....کفشاي پاره ميخريم .... اسباب کهنه ميخريم ..... بي اختيار دادميزنم : کهنه فروش قلب شکسته ميخري ؟؟؟ \|+\| نوشته شده توسط ساسان کریمی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 \|

</html>